Liqeni, pylli dhe zjarri
Sapo dilni nga dera
Këtu s'ka program. Liqeni rri poshtë oborrit, pylli nis aty ku mbaron oborri, dhe kalaja ka qenë në kreshtë shumë kohë para nesh të gjithëve.
Shumica e ditëve rregullohen vetë. Dikush zbret te uji para se të zgjohen të tjerët. Dikush tjetër e ndez zjarrin në oborr në katër. Darka bëhet kur bëhet.
Ajo që vijon është thjesht çka do të bënim ne me pesë ditë në Bostan, të renditura ashtu siç i sjell drita. Merrini të gjitha, ose asnjërën.
Liqeni rri drejt poshtë shtëpive, me një shteg që shkon gjatë bregut dhe peshq nën sipërfaqe. Asgjë për të rezervuar, asgjë për të bartur. Dilni nga oborri dhe jeni aty. Pothuajse çdo vilë sheh nga uji, kështu që e shihni ç'mëngjes është para se të vendosni të zbritni fare.
Pylli i pishave nis aty ku mbaron oborri, dhe shtigjet nëpër të ngjiten drejt kreshtës. Në majë të saj rri kalaja e Novobërdës: mesjetare, tash kryesisht mure, dhe zakonisht pa asnjë njeri. Është ecje e vërtetë, jo shëtitje. Pyetni te dera dhe jua tregojmë nga e merr shtegu.
Në oborr ka një oxhak prej tulle dhe një skarë pranë tij, dhe prej rreth orës katër të pasdites e derisa të dorëzohet edhe i fundit, aty përfundojnë të gjithë. Dru të thata ka te depoja. Qengj, speca, bukë. Nxirreni vetë, ose lërjani kuzhinës dhe mos çani kokën për asgjë.
Mëngjesi s'është punë që kryhet me vrap. Shtrohet në vilë ose përjashta në ballkon, si të doni ju, dhe është hallall: vezë, bukë, mjaltë nga kodrat, domate kur ia vlejnë. Kafja del e para. Uji ju rri aty poshtë sa hani, që është i vetmi argument që kemi për zgjimin herët.
Po, bie shi, dhe liqeni bëhet më i mirë me të: gri, i palëvizshëm, i lënë peshqve. Përgjigjja e sinqertë është se shumica rrinë brenda, se çdo shtëpi ka kuzhinë ku ia vlen të gatuash, ka libra, dhe interneti punon, po të këmbëngulni. Kalaja është pak minuta me veturë përpjetë kreshtës dhe nën re i ngjan vetes edhe më shumë.
Gjatë vitit
Pranvera
Uji ngrihet.
Shtegu gjatë bregut është baltë dy javë. Pastaj pylli dendet, zogjtë s'pushojnë, dhe krejt lugina ndërron faqe përnjëherë.
Vera
Gjithçka del përjashta.
Pishat i mbajnë shtëpitë freskët deri në pasdite të vonë. Dreka zgjatet në terrasë dhe zjarri ndizet pothuajse çdo natë.
Vjeshta
Drita më e mirë e vitit.
Mëngjese të ftohta, më pak njerëz, dhe kodrat mbi Novobërdë duke ndërruar ngjyrë. Zjarret ndizen qysh në pesë.
Dimri
Borë në kreshtë.
Stufat ndezur, liqeni i qetë e gri, dhe muret e kalasë pa asnjë njeri mbi to. Merrni çizme të vërteta.
Përpjetë kreshtës
Miniera të vjetra argjendi, një kala në horizont, dhe një qytet që dikur jepte gjashtë tonë argjend në vit. Krejt kjo në kreshtën mbi liqen.
Novobërda